- 09927341528
- info@rictec.ir
- تهران، میدان رسالت، خیابان هنگام، خیابان دانشگاه علم و صنعت، دانشگاه علم و صنعت، دانشکده فناوری های نوین، کلینیک صنعتی ریسک
در جهان پرتلاطم کنونی، جداسازی زیرساختها از ژئوپلیتیک دیگر معنا ندارد. از خطوط انتقال نفت گرفته تا شبکههای برق و مراکز داده، هر پروژه به یک مهره در نقشه قدرت جهانی تبدیل شده است. برای مدیران ریسک، این بدان معناست که باید فراتر از تحلیلهای صرفاً مالی رفته و به ریسکهای سیاسی، قانونی و زنجیره تأمین توجه ویژه داشته باشند. چند نکته اساسی در این میان برجسته هستند:
گذار انرژی به امنیت انرژی گره خورده است. دولتها دیگر نمیتوانند انرژیهای پاک را خارج از چارچوب امنیت ملی در نظر بگیرند. این دیدگاه جدید سبب شده سال 2024 شاهد حرکت سرمایهگذاری عظیمی در حدود 2 تریلیون دلار به سمت انرژیهای پاک باشیم. اما همزمان چالشهایی مانند ناپایداری زنجیره تأمین و تغییرات مکرر قوانین، ریسکهایی مهم برای آینده محسوب میشوند.
شبکههای برق همچنان یک نقطهضعف حیاتی باقی ماندهاند. با وجود افزایش سرمایهگذاریها در این حوزه، همچنان عقبماندگی قابلتوجهی نسبت به دیگر بخشهای زیرساختی مشهود است. چنین عدم توازنی میتواند تهدیدی بزرگ برای پایداری انرژی و زمانبندی پروژهها ایجاد کند.
فناوری به یکی از بازیگران کلیدی در این عرصه تبدیل شده است. هوش مصنوعی و نوآوریهایی نظیر راکتورهای مدولار کوچک یا هیدروژن سبز ضمن ایجاد فرصتهایی نوین، مدیران ریسک را با پرسشهایی تازه مواجه کردهاند؛ تأمین پایدار انرژی مورد نیاز فناوریها و احتمال کمدوام بودن برخی تکنولوژیهای جدید از جمله این چالشهاست. 
کریدورهای رقیب هم به فضای بازی اضافه شدهاند. پروژههایی مثل کمربند و راه چین یا کریدور اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا نشان میدهند که زیرساخت به ابزاری کلیدی برای رقابت ژئوپلیتیکی بدل شده است. مدیران ریسک باید منافع متضاد مرتبط با این رقابتها و اثرات آن بر پروژههای سرمایهگذاری را به دقت تحلیل کنند. در نهایت، مدیریت ریسک در زیرساختها دیگر جایگاهی فرعی ندارد؛ بلکه به قلب استراتژیهای سرمایهگذاری منتقل شده است. شرکتهایی که توانایی پیشبینی پیچیدگیهای ژئوپلیتیکی را داشته باشند، بیشترین سهم موفقیت را در این مسیر خواهند داشت.
